Klęczałem przed łóżkiem
— „z ziemi egipskiej, domu niewoli”
mamo, co to?

Mama o Żydach.
Tyle ich wtedy na ulicy
nietrudno było sobie wyobrazić
słup ognisty
tłum
ogon z piachu
faraon goni

roztrzęsione ziemią
—  —  —  —  —  —
stał jeden
drugi przewrócony spał
a przez sen, przez wiatr i piasek
chrapał, jakby śpiewał
ktoś go podniósł, zbudził 
śpiew się urwał 
jeszcze Nil kolosom 
wylewnie mył nogi 
teraz i to nie
tylko trzcina cukrowa obok szumem słodzi 
drogi zapatrzeń 
i urwań

Księżyc
oderwał się od meczetu
i nad Nil
wygięty od spodu... aha
dlatego łódź

ja mówię o prawdziwym księżycu 
ja — też prawdziwy 
aż stanąłem 
na oślej ziemi

jazda!

— garnitur?
— no
— żelazko?
— no
— zegarek?
— no
— grzałka? krem?
— no
— skarpetki?
— no
— torba?
— nic nie wziąłem
— Bolanda biedna?
— tak

stoiidzie
same nogi sfinksów
reszta rzuciła się
do ucieczki w niebo
nie odgadła siebie

nie było tu spokojnie
ziemia wyrzucała kamienie
sterczą w Nilu
teraz wielkie święte
pustynia zwalała co się dało z góry
trzęsła się ruda ziemia
rozsypywały świątynie

a ludzie?
też trzęśli sobą
i się spychali

jechałem do Egiptu 
sprawdzić naczelną metaforę 
styk z nieskończonością

—  —  —  —  —  —  —  —

— i co
sprawdziło się? 

—  —  —  —  —  —  —  —

— na wylot

Na końcu podróży
spotykamy ich samych
przez szyby gablot
Seti II czarny łysy w białą kość
szczerzy stopy malowanymi paznokciami
buzia do lekkiego chrapu
długogłowy
Ramzes III i tak ładny
długogłowy
Seknenre fioletowoczarny
szczerzy poliki, zęby dobre
ciemny blondyn czy szatyn?
długogłowy
Seti I czarniuni spokojniuni
jak rzeźba
długogłowy
Amenhotep IV, aha,
siwy na gębie, brunet
bardzo długa głowa w tył
bardzo odchylona
—  —  —  —  —  —  —  —  —  —
baby kopiaste
Herhorowa
Sitkamosowa zęby na bok 
Nefertari Achmosowa 
pół zębów, czarny grymas 
— co się zrobiło z tej kobiety 
ciężko umierała? 
—  —  —  —  —  —  —  —  —  —
hm 
zlecieliśmy się

i się rozlecimy.

       nie jak u nas
       nie jak u nas 
księżyc wisi położony 
nowiem na plecach 
— to dlatego na meczetach...
a ja przez 50 lat myślałem 
że to fantazja

pylony
nos
katar tebański
grube słupy sztuki
kurz też
amarant
gadania ciemnieją
ostatni wróbli ćwir
odciski butów hieroglifieją
w przesypie
dreptu świata
muezin
do mikrofonu ale nie nagrany
po tym wszystkim
rzymska rzeźbiona baba w kącie stoi
jak podkasana
syknął zapach Nilu
ciemny stróż bije ścierką sfinksy
puka w rękę
— która?
— szósta

rozlana
uroda zachodzącego
do góry nogami do siebie

W KOŃCU TO WCHODZENIE W PIRAMIDĘ 
SZNURECZKIEM Z MIJANKĄ 
przypomina mi przejście przez kanały 
tylko że to jest tamtego
                      na pół odwrotność
Halina wtedy w powstanie była w Śródmieściu 
do kanałów nie wchodziła 
teraz do piramidy też nie

zaglądam do moich bananów pod łóżko
— co za wielki purpurowy chrząszcz, ukrył się?...
Pan Zbysław na to
— święty, on chciał panu coś powiedzieć

ale co?
ci co mogą powiedzieć, nie mają co
a ci co mają co, nie mają jak

— ile tu napisane?
— po naszemu pięć, ale po ichniemu?
— przecież po naszemu to po arabsku
— to jak po ichniemu arabsku?
— po egipsku