Na ramionach usnął ci ogień 
kołysze go w brąz płonące miasto 
dwa stosy masz zamiast powiek 
ale jest krzyż z gorących oddechów

Idź przez mur do czerwonych arkad 
między popiół tłumu 
i przemieniaj na wargach 
ogromne liście płomieni w wino

Barykady jak Góry Oliwne 
szumią okruchami kości — 
dłoń po dłoni wywlecz 
spod ziemi bruków i odpuść

Wstąp w Jordan kanałów — 
w szlamie zielonym jak wieczność 
szukaj nieżywych włosów: 
w Imię Ojca... i Ducha...